ZST w Sędziszowie Małopolskim
Zarys historyczny Zespołu Szkół Technicznych im. prof. Karola Olszewskiego w Sędziszowie Małopolskim.
Początki naszej szkoły związane są z funkcjonującym wcześniej Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Sędziszowie Małopolskim, które w 1977 roku zostało przeniesione do Rzeszowa. Na bazie pozostałych po liceum plastycznym budynków, zarządzeniem nr 17/77 Kuratora Oświaty i Wychowania w Rzeszowie z dnia 28 czerwca 1977 roku, od 1 września 1977 roku zostały otwarte nowe szkoły.
Początki działalności szkoły
Wśród pierwszych szkół znalazły się: Technikum Elektryczno-Mechaniczne o specjalności elektromechanika ogólna na podbudowie szkoły podstawowej oraz Technikum Elektryczno-Mechaniczne dla Pracujących o specjalności elektromechanika ogólna, obróbka skrawaniem i meblarstwo na podbudowie Zasadniczej Szkoły Zawodowej.
10 sierpnia 1977 roku Kurator Oświaty i Wychowania w Rzeszowie podjął decyzję o utworzeniu z dniem 1 września 1977 roku zbiorczego zakładu pod nazwą Zespół Szkół Zawodowych w Sędziszowie Małopolskim. W jego skład weszły szkoły techniczne i zawodowe, w tym placówki działające przy Wytwórni Filtrów PZL-Sędziszów oraz Rzeszowskich Fabrykach Mebli.
Umowy patronackie nad szkołą podpisali dyrektorzy WF PZL-Sędziszów i Rzeszowskich Fabryk Mebli.
Pierwsze lata funkcjonowania
Pierwszym dyrektorem szkoły został mgr Ryszard Grabiec. Grono pedagogiczne tworzyli między innymi: mgr Maria Grabiec, mgr Stanisław Róg, mgr Bronisława Świder, mgr Urszula Tabasz, mgr Tadeusz Wróbel oraz mgr Wanda Wysocka. Pracowali również nauczyciele dochodzący z Liceum Ogólnokształcącego i zakładów pracy.
Naukę rozpoczęło 341 uczniów w 10 oddziałach. Od początku istnienia szkoła borykała się z trudnościami lokalowymi, mimo to praca dydaktyczno-wychowawcza prowadzona była na właściwym poziomie.
Praktyczna nauka zawodu była kontynuowana w budynku warsztatów szkolnych przy ul. 1-go Maja, obecnie 3-go Maja, a także w zakładach WF i RzFM.
Internat, warsztaty i rozwój kształcenia
Od początku istnienia szkoły funkcjonował internat ze stołówką. Poza funkcjami bytowymi internat prowadził zajęcia dydaktyczno-wychowawcze, organizowano prelekcje, odczyty, wieczory poetyckie oraz różne imprezy szkolne, w tym zabawy karnawałowe. Przy internacie działał również chór szkolny.
Od 1978 roku utworzono dwa oddziały Zasadniczej Szkoły Krawieckiej: krawiectwo lekkie i ciężkie. Pierwszym kierownikiem warsztatów krawieckich została pani Jadwiga Grzegorska.
W 1979 roku powołano funkcję wicedyrektora, którą objął mgr Stanisław Dąbroś. Wraz z rozwojem szkoły powiększało się również grono pedagogiczne.
Pierwsze egzaminy i lata osiemdziesiąte
Pierwsza obrona prac dyplomowych odbyła się w kwietniu 1980 roku, a pierwsze matury w maju tego samego roku. Objęły one absolwentów Technikum dla Pracujących. W roku szkolnym 1980/1981 naukę rozpoczęło 541 uczniów w 19 oddziałach młodzieżowych oraz 106 słuchaczy w 3 oddziałach Technikum dla Pracujących.
Wśród nauczycieli i pracowników obsługi zawiązano nowy związek zawodowy NSZZ „Solidarność”, a mgr Piotr Maciejczyk został wybrany przewodniczącym Komitetu Założycielskiego.
Po wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 roku zajęcia szkolne zostały odwołane. Nauczyciele powrócili do pracy w trudnych realiach, starając się sprostać wymogom ówczesnej rzeczywistości i jednocześnie dobrze przygotować młodzież do dorosłego życia.
Pierwsza matura w Technikum Elektryczno-Mechanicznym na podbudowie szkoły podstawowej odbyła się w maju 1982 roku. Był to rocznik absolwentów, który rozpoczął naukę wraz z utworzeniem szkoły.
Remonty, nowe sale i zmiana dyrektora
W 1984 roku dokonano generalnego remontu budynków szkolnych. Remont obejmował między innymi elewację budynku głównego przy ul. Wyspiańskiego oraz internatu. W korytarzach wykonano boazerie, zabezpieczono budynek warsztatowy i dobudowano nad nim jedną kondygnację. Rozbudowano również bazę szkolną przy warsztatach krawieckich, uzyskując trzy nowe sale lekcyjne.
W 1985 roku dyrektor Ryszard Grabiec przeszedł na emeryturę, a jego następcą został mgr Stanisław Dąbroś. Szkoła systematycznie się rozwijała — w roku szkolnym 1985/1986 liczyła 688 uczniów, a w roku 1986/1987 już 795 uczniów kształcących się w 24 oddziałach.
U schyłku lat osiemdziesiątych w szkole pojawiły się pierwsze komputery. Zajęcia komputerowe w formie koła zainteresowań prowadził dyrektor Stanisław Dąbroś, a sprzęt finansowany był ze środków Rady Rodziców.
Przemiany lat dziewięćdziesiątych
Przełomowy dla Polski rok 1989 był również ważny dla szkoły. W roku szkolnym 1989/1990 edukowało się 774 uczniów w 28 oddziałach klasowych. Zmiany ustrojowe i kryzys gospodarczy spowodowały jednak spadek realnych nakładów na oświatę oraz ograniczenie liczby klas zawodowych przy zakładach patronackich.
W 1990 roku, po trzydziestu latach nieobecności, do szkół powróciła lekcja religii. Pierwszym katechetą był ks. Stanisław Mirek, zatrudniona została również pierwsza katechetka świecka — mgr Stanisława Maciejczyk.
W tym samym roku rozpoczęto budowę sali gimnastycznej. Wiele prac wykonywali uczniowie, a dużą pomoc okazywała Rada Rodziców. W roku szkolnym 1991/1992 utworzono liceum zawodowe krawieckie.
Nowe kierunki i sala gimnastyczna
Po piętnastu latach istnienia, w roku szkolnym 1992/1993, szkoła liczyła 25 oddziałów klasowych, w których uczyło się 807 uczniów. Pracowało 64 nauczycieli etatowych oraz 12 nauczycieli na czas określony.
W roku szkolnym 1993/1994 utworzono nowy kierunek: technikum odzieżowe na podbudowie zasadniczej szkoły krawieckiej. W tym czasie szkołę odwiedził także biskup rzeszowski Kazimierz Górny.
W listopadzie 1993 roku odbyło się uroczyste otwarcie i poświęcenie nowo wybudowanej sali gimnastycznej. Było to ważne wydarzenie dla całego grona pedagogicznego, młodzieży i rodziców. Sukces ten był możliwy dzięki zaangażowaniu wielu osób oraz szczególnej pracy dyrektora szkoły mgr. Stanisława Dąbrosia.
Kolejne zmiany organizacyjne
W połowie lat dziewięćdziesiątych zmieniało się zainteresowanie poszczególnymi zawodami. Mniejsze było zainteresowanie kształceniem w zawodach krawieckich, tokarza i stolarza, natomiast dużą popularnością cieszyły się zawody elektromechanika i technika elektryka.
Bolesnym wydarzeniem była likwidacja internatu decyzją Kuratorium Oświaty w Rzeszowie. Zlikwidowano również stołówkę, a pomieszczenia internatu przeznaczono na cele dydaktyczne.
W roku szkolnym 1996/1997 zlikwidowano Technikum Wieczorowe, a w jego miejsce powołano płatne Technikum Eksternistyczne. W roku szkolnym 1997/1998 dyrektor Stanisław Dąbroś przeszedł na emeryturę, a funkcję dyrektora objął mgr Alfred Dąbrowski.
Reforma edukacji i nowe profile
Od 1 września 1998 roku utworzono dwa nowe oddziały: technikum elektroniczne i liceum handlowe. Rok później powstało Liceum Techniczne o trzech profilach: tekstylnym, ekonomiczno-administracyjnym i elektronicznym.
W wyniku reformy edukacji od 1 stycznia 1999 roku organem prowadzącym szkołę zostało Starostwo Powiatu Ropczycko-Sędziszowskiego. W roku szkolnym 1999/2000 w szkole uczyło się 740 uczniów w 26 oddziałach.
Jubileusz 25-lecia i nadanie imienia
Jubileusz 25-lecia istnienia szkoły obchodzono w roku szkolnym 2001/2002. Z tej okazji przeprowadzono remont budynków: odnowiono dach budynku B, odgrzybiono budynek C, odnowiono sale lekcyjne oraz hole wejściowe budynku A. Urządzono również okazałą bibliotekę i czytelnię, wymieniono okna oraz drzwi, a także wykonano nową elewację budynków A i B.
Jubileusz został połączony z uroczystością nadania szkole imienia prof. Karola Olszewskiego. Uroczystość odbyła się 8 czerwca 2002 roku. W kościele parafialnym odprawiona została uroczysta Msza święta, a następnie odsłonięto i poświęcono tablicę pamiątkową umieszczoną na ścianie frontowej głównego budynku. Część oficjalna i artystyczna miała miejsce w Domu Kultury w Sędziszowie Małopolskim.
Nowe wyzwania po 2002 roku
Od września 2002 roku stanowisko dyrektora szkoły objęła dotychczasowa wicedyrektor mgr Teresa Parys, a wicedyrektorem został mgr Paweł Kardyś. W tym czasie w murach szkoły pojawili się pierwsi absolwenci gimnazjum, którzy mogli kształcić się w czteroletnich technikach zawodowych oraz trzyletnich liceach profilowanych.
Reforma systemu edukacji przyniosła wiele zmian w kształceniu zawodowym. Szkoła odczuła jej skutki, między innymi poprzez brak naboru do zasadniczych szkół zawodowych. W 2002 roku nastąpiło wygaszenie zawodów krawieckich z powodu braku naboru.
W kolejnych latach pojawiły się nowe możliwości kształcenia w zawodach takich jak: technik usług telekomunikacyjnych, technik mechanik, technik informatyk oraz technik usług fryzjerskich.
Termomodernizacja, sztandar i zmiana nazwy
W 2005 roku absolwenci szkoły przystąpili zarówno do tzw. starej, jak i nowej matury. W 2008 roku przeprowadzono termomodernizację budynków szkolnych — docieplono ściany i stropy oraz położono nowe elewacje.
W roku szkolnym 2009/2010 funkcję wicedyrektora pełniła mgr Bernadeta Frysztak, która zainicjowała i zrealizowała nadanie szkole sztandaru. Uroczyste poświęcenie sztandaru odbyło się 9 kwietnia 2010 roku w kościele parafialnym w Sędziszowie Małopolskim. Od tego dnia poczet sztandarowy towarzyszy wszystkim ważnym uroczystościom szkolnym i środowiskowym.
W 2012 roku dyrektor szkoły mgr Teresa Parys przeszła na emeryturę, a pełnienie obowiązków dyrektora powierzono mgr. Grzegorzowi Patro, który od 2013 roku został mianowany dyrektorem szkoły. Od 1 stycznia 2014 roku szkoła zmieniła nazwę na Zespół Szkół Technicznych im. prof. Karola Olszewskiego w Sędziszowie Małopolskim.
Szkoła współcześnie
Od 1 lipca 2018 roku funkcję dyrektora szkoły pełni mgr Sabina Kolbusz. Obecnie młodzież kształci się w zawodach: technik elektryk, technik mechanik, technik technologii drewna, technik handlowiec, technik stylista, technik teleinformatyk i technik usług fryzjerskich.